vrijdag 2 maart 2012
donderdag 1 maart 2012
Donderdag 1 maart 2012
Donderdag 1 maart 2012 van Yerevan naar Tbilisi
Vandaag hebben voor het eerst deze reis regen.
We wilden nog wat gaan shoppen, maar het druilde maar door.
Dus op tijd naar het busstation.
Snel vonden we en busje die ons naar Tbilisi kon brengen.
Het was koud en we hebben een uur staan te blauwbekken voordat deze vertrok.
De Armeense chauffeur was niet bepaald het zonnetje in huis.
Zijn rijstijl was ook bijzonder;
het ene moment was het alsof hij zwaar aan de speed was en het volgende moment aan zware slaappillen.
Maar goed we moesten het ermee doen en dat hebben we geweten.
Gelukkig waren er maar 2 ander medepassagiers, dus we hadden de ruimte.
Anca was intussen in slaap gesukkeld en ik was van plaats veranderd vanwege de hoofdsteun.
Ineens op 2000 meter hoogte begon het enorm te waaien met een soort sneeuwstorm tot gevolg.
Toen werd Anca wakker in dit wonderlijk wit stuivend niemandsland.
Na een half uur was het gevaar geweken en raasde de chauffeur als een razende Roeland de berg af alsof de duivel op z'n hielen zat.
Anca wil deze tocht gebruiken als inspiratiebron voor haar komende rijles aanstaande maandag.
Eenmaal in Tbilisi snel naar ons vertrouwde appartement, waar onze hospita de verwarming in werking zette en trots de beloofde verse yogurt toonde.
Morgen nog 2 dagen.
Zondag zijn we weer thuis!
Groet Fer
Vandaag hebben voor het eerst deze reis regen.
We wilden nog wat gaan shoppen, maar het druilde maar door.
Dus op tijd naar het busstation.
Snel vonden we en busje die ons naar Tbilisi kon brengen.
Het was koud en we hebben een uur staan te blauwbekken voordat deze vertrok.
De Armeense chauffeur was niet bepaald het zonnetje in huis.
Zijn rijstijl was ook bijzonder;
het ene moment was het alsof hij zwaar aan de speed was en het volgende moment aan zware slaappillen.
Maar goed we moesten het ermee doen en dat hebben we geweten.
Gelukkig waren er maar 2 ander medepassagiers, dus we hadden de ruimte.
Anca was intussen in slaap gesukkeld en ik was van plaats veranderd vanwege de hoofdsteun.
Ineens op 2000 meter hoogte begon het enorm te waaien met een soort sneeuwstorm tot gevolg.
Toen werd Anca wakker in dit wonderlijk wit stuivend niemandsland.
Na een half uur was het gevaar geweken en raasde de chauffeur als een razende Roeland de berg af alsof de duivel op z'n hielen zat.
Anca wil deze tocht gebruiken als inspiratiebron voor haar komende rijles aanstaande maandag.
Eenmaal in Tbilisi snel naar ons vertrouwde appartement, waar onze hospita de verwarming in werking zette en trots de beloofde verse yogurt toonde.
Morgen nog 2 dagen.
Zondag zijn we weer thuis!
Groet Fer
Yeravan, Armenie, 29 februari 2012
Hallo allemaal,
Woensdagochtend voelde Anca zich niet zo lekker en ben ik alleen de stad ingegaan.
Dan kon Anca rusten, zodat we hopelijk s'avonds naar de opera kunnen gaan.
Eerst een museum voor moderne kunst in de Cascade.
Een inmense trap met daaronder 9 etages museum.
Erg mooi en met een geweldige beeldentuin.
Daarna in een huismuseum geweest gewijd aan Ervand Kochar.
Heel intiem.
Daarna nog de Nationale Kunst Gallerij en het Armeens Historisch museum.
Heel veel kunst op een dag en ik had geen benen meer.
Die konden gelukkig uitrusten tijdens de Opera " Anusch".
Gelukkig was Anca weer een beetje opgeknapt.
Het was een heel bijzondere opera avond.
Een uitverkocht theater met ook heel veel kinderen.
Deze opera behoort tot de nationale trots.
Een epos over onmogelijke liefde, moord en zelfmoord.
Er werd prachtig gezongen en het orkest was geweldig.
Zoals te verwachten was het geheel zeer traditioneel, maar dat stoorde absoluut niet.
Velen om ons heen pinkten een traantje weg. Daarna staande ovatie.
Blij dat we er geweest waren stapten we moe in bed,want morgen weer naar Tbilisi.
Met de Marshrutka (kleine bus) weer over de Pambak pas (ongeveer 2500 meter hoog).
Woensdagochtend voelde Anca zich niet zo lekker en ben ik alleen de stad ingegaan.
Dan kon Anca rusten, zodat we hopelijk s'avonds naar de opera kunnen gaan.
Eerst een museum voor moderne kunst in de Cascade.
Een inmense trap met daaronder 9 etages museum.
Erg mooi en met een geweldige beeldentuin.
Daarna in een huismuseum geweest gewijd aan Ervand Kochar.
Heel intiem.
Daarna nog de Nationale Kunst Gallerij en het Armeens Historisch museum.
Heel veel kunst op een dag en ik had geen benen meer.
Die konden gelukkig uitrusten tijdens de Opera " Anusch".
Gelukkig was Anca weer een beetje opgeknapt.
Het was een heel bijzondere opera avond.
Een uitverkocht theater met ook heel veel kinderen.
Deze opera behoort tot de nationale trots.
Een epos over onmogelijke liefde, moord en zelfmoord.
Er werd prachtig gezongen en het orkest was geweldig.
Zoals te verwachten was het geheel zeer traditioneel, maar dat stoorde absoluut niet.
Velen om ons heen pinkten een traantje weg. Daarna staande ovatie.
Blij dat we er geweest waren stapten we moe in bed,want morgen weer naar Tbilisi.
dinsdag 28 februari 2012
Over bergen en door dalen
Vandaag en Gisteren zijn Anca en ik op 2 fantastische dagtrips geweest.
Prachtige kloosters en kerken gezien.
Vanuit de ernorme koude kwamen we vandaag terecht in de buurt van de berg Ararat.
Hier was het bijna voorjaar en in de verte hebben we de enorme berg in Turkije kunnen zien liggen.
Daarna vanuit het dal naar meer dan 3000 meter hoogte waar het Noravank klooster ligt.
Als een sprookje midden tussen gele en rode berghellingen.
In het Hostel waar we verblijven is het een rare smeltkroes van mensen uit Iran, Korea, China, Frankrijk en wij natuurlijk.
Morgen gaan we lekker Yerevan in.
Musea, shoppen en s'avonds naar de Spendiarian Theatre of Opera.
Naar de opera "Anoush" (1912) van de Armeense componist Armen Tigranian.
Ik ben benieuwd.
De afgelopen dagen hebben we heel veel gedaan, morgen ontspanning.
Donderdag gaan we weer terug met het busje naar Tbilisi.
Veel groeten Fer
Prachtige kloosters en kerken gezien.
Vanuit de ernorme koude kwamen we vandaag terecht in de buurt van de berg Ararat.
Hier was het bijna voorjaar en in de verte hebben we de enorme berg in Turkije kunnen zien liggen.
Daarna vanuit het dal naar meer dan 3000 meter hoogte waar het Noravank klooster ligt.
Als een sprookje midden tussen gele en rode berghellingen.
In het Hostel waar we verblijven is het een rare smeltkroes van mensen uit Iran, Korea, China, Frankrijk en wij natuurlijk.
Morgen gaan we lekker Yerevan in.
Musea, shoppen en s'avonds naar de Spendiarian Theatre of Opera.
Naar de opera "Anoush" (1912) van de Armeense componist Armen Tigranian.
Ik ben benieuwd.
De afgelopen dagen hebben we heel veel gedaan, morgen ontspanning.
Donderdag gaan we weer terug met het busje naar Tbilisi.
maandag 27 februari 2012
ARMENIE
Jawel, we zijn heelhuids aangekomen in Yerevan.
Het was wel een rit per busje door een IJzig sneeuwlandschap tot 2500 meter hoogte.
Vandaag hebben we al prachtige kloosters bezocht en het voor het eerst echt koud gehad.
Morgen gaan we richting Mount Ararat.
Hopelijk is het weer ons goed gezind.
Later meer!
Het was wel een rit per busje door een IJzig sneeuwlandschap tot 2500 meter hoogte.
Vandaag hebben we al prachtige kloosters bezocht en het voor het eerst echt koud gehad.
Morgen gaan we richting Mount Ararat.
Hopelijk is het weer ons goed gezind.
Later meer!
Abonneren op:
Posts (Atom)