vrijdag 2 maart 2012
donderdag 1 maart 2012
Donderdag 1 maart 2012
Donderdag 1 maart 2012 van Yerevan naar Tbilisi
Vandaag hebben voor het eerst deze reis regen.
We wilden nog wat gaan shoppen, maar het druilde maar door.
Dus op tijd naar het busstation.
Snel vonden we en busje die ons naar Tbilisi kon brengen.
Het was koud en we hebben een uur staan te blauwbekken voordat deze vertrok.
De Armeense chauffeur was niet bepaald het zonnetje in huis.
Zijn rijstijl was ook bijzonder;
het ene moment was het alsof hij zwaar aan de speed was en het volgende moment aan zware slaappillen.
Maar goed we moesten het ermee doen en dat hebben we geweten.
Gelukkig waren er maar 2 ander medepassagiers, dus we hadden de ruimte.
Anca was intussen in slaap gesukkeld en ik was van plaats veranderd vanwege de hoofdsteun.
Ineens op 2000 meter hoogte begon het enorm te waaien met een soort sneeuwstorm tot gevolg.
Toen werd Anca wakker in dit wonderlijk wit stuivend niemandsland.
Na een half uur was het gevaar geweken en raasde de chauffeur als een razende Roeland de berg af alsof de duivel op z'n hielen zat.
Anca wil deze tocht gebruiken als inspiratiebron voor haar komende rijles aanstaande maandag.
Eenmaal in Tbilisi snel naar ons vertrouwde appartement, waar onze hospita de verwarming in werking zette en trots de beloofde verse yogurt toonde.
Morgen nog 2 dagen.
Zondag zijn we weer thuis!
Groet Fer
Vandaag hebben voor het eerst deze reis regen.
We wilden nog wat gaan shoppen, maar het druilde maar door.
Dus op tijd naar het busstation.
Snel vonden we en busje die ons naar Tbilisi kon brengen.
Het was koud en we hebben een uur staan te blauwbekken voordat deze vertrok.
De Armeense chauffeur was niet bepaald het zonnetje in huis.
Zijn rijstijl was ook bijzonder;
het ene moment was het alsof hij zwaar aan de speed was en het volgende moment aan zware slaappillen.
Maar goed we moesten het ermee doen en dat hebben we geweten.
Gelukkig waren er maar 2 ander medepassagiers, dus we hadden de ruimte.
Anca was intussen in slaap gesukkeld en ik was van plaats veranderd vanwege de hoofdsteun.
Ineens op 2000 meter hoogte begon het enorm te waaien met een soort sneeuwstorm tot gevolg.
Toen werd Anca wakker in dit wonderlijk wit stuivend niemandsland.
Na een half uur was het gevaar geweken en raasde de chauffeur als een razende Roeland de berg af alsof de duivel op z'n hielen zat.
Anca wil deze tocht gebruiken als inspiratiebron voor haar komende rijles aanstaande maandag.
Eenmaal in Tbilisi snel naar ons vertrouwde appartement, waar onze hospita de verwarming in werking zette en trots de beloofde verse yogurt toonde.
Morgen nog 2 dagen.
Zondag zijn we weer thuis!
Groet Fer
Yeravan, Armenie, 29 februari 2012
Hallo allemaal,
Woensdagochtend voelde Anca zich niet zo lekker en ben ik alleen de stad ingegaan.
Dan kon Anca rusten, zodat we hopelijk s'avonds naar de opera kunnen gaan.
Eerst een museum voor moderne kunst in de Cascade.
Een inmense trap met daaronder 9 etages museum.
Erg mooi en met een geweldige beeldentuin.
Daarna in een huismuseum geweest gewijd aan Ervand Kochar.
Heel intiem.
Daarna nog de Nationale Kunst Gallerij en het Armeens Historisch museum.
Heel veel kunst op een dag en ik had geen benen meer.
Die konden gelukkig uitrusten tijdens de Opera " Anusch".
Gelukkig was Anca weer een beetje opgeknapt.
Het was een heel bijzondere opera avond.
Een uitverkocht theater met ook heel veel kinderen.
Deze opera behoort tot de nationale trots.
Een epos over onmogelijke liefde, moord en zelfmoord.
Er werd prachtig gezongen en het orkest was geweldig.
Zoals te verwachten was het geheel zeer traditioneel, maar dat stoorde absoluut niet.
Velen om ons heen pinkten een traantje weg. Daarna staande ovatie.
Blij dat we er geweest waren stapten we moe in bed,want morgen weer naar Tbilisi.
Met de Marshrutka (kleine bus) weer over de Pambak pas (ongeveer 2500 meter hoog).
Woensdagochtend voelde Anca zich niet zo lekker en ben ik alleen de stad ingegaan.
Dan kon Anca rusten, zodat we hopelijk s'avonds naar de opera kunnen gaan.
Eerst een museum voor moderne kunst in de Cascade.
Een inmense trap met daaronder 9 etages museum.
Erg mooi en met een geweldige beeldentuin.
Daarna in een huismuseum geweest gewijd aan Ervand Kochar.
Heel intiem.
Daarna nog de Nationale Kunst Gallerij en het Armeens Historisch museum.
Heel veel kunst op een dag en ik had geen benen meer.
Die konden gelukkig uitrusten tijdens de Opera " Anusch".
Gelukkig was Anca weer een beetje opgeknapt.
Het was een heel bijzondere opera avond.
Een uitverkocht theater met ook heel veel kinderen.
Deze opera behoort tot de nationale trots.
Een epos over onmogelijke liefde, moord en zelfmoord.
Er werd prachtig gezongen en het orkest was geweldig.
Zoals te verwachten was het geheel zeer traditioneel, maar dat stoorde absoluut niet.
Velen om ons heen pinkten een traantje weg. Daarna staande ovatie.
Blij dat we er geweest waren stapten we moe in bed,want morgen weer naar Tbilisi.
dinsdag 28 februari 2012
Over bergen en door dalen
Vandaag en Gisteren zijn Anca en ik op 2 fantastische dagtrips geweest.
Prachtige kloosters en kerken gezien.
Vanuit de ernorme koude kwamen we vandaag terecht in de buurt van de berg Ararat.
Hier was het bijna voorjaar en in de verte hebben we de enorme berg in Turkije kunnen zien liggen.
Daarna vanuit het dal naar meer dan 3000 meter hoogte waar het Noravank klooster ligt.
Als een sprookje midden tussen gele en rode berghellingen.
In het Hostel waar we verblijven is het een rare smeltkroes van mensen uit Iran, Korea, China, Frankrijk en wij natuurlijk.
Morgen gaan we lekker Yerevan in.
Musea, shoppen en s'avonds naar de Spendiarian Theatre of Opera.
Naar de opera "Anoush" (1912) van de Armeense componist Armen Tigranian.
Ik ben benieuwd.
De afgelopen dagen hebben we heel veel gedaan, morgen ontspanning.
Donderdag gaan we weer terug met het busje naar Tbilisi.
Veel groeten Fer
Prachtige kloosters en kerken gezien.
Vanuit de ernorme koude kwamen we vandaag terecht in de buurt van de berg Ararat.
Hier was het bijna voorjaar en in de verte hebben we de enorme berg in Turkije kunnen zien liggen.
Daarna vanuit het dal naar meer dan 3000 meter hoogte waar het Noravank klooster ligt.
Als een sprookje midden tussen gele en rode berghellingen.
In het Hostel waar we verblijven is het een rare smeltkroes van mensen uit Iran, Korea, China, Frankrijk en wij natuurlijk.
Morgen gaan we lekker Yerevan in.
Musea, shoppen en s'avonds naar de Spendiarian Theatre of Opera.
Naar de opera "Anoush" (1912) van de Armeense componist Armen Tigranian.
Ik ben benieuwd.
De afgelopen dagen hebben we heel veel gedaan, morgen ontspanning.
Donderdag gaan we weer terug met het busje naar Tbilisi.
maandag 27 februari 2012
ARMENIE
Jawel, we zijn heelhuids aangekomen in Yerevan.
Het was wel een rit per busje door een IJzig sneeuwlandschap tot 2500 meter hoogte.
Vandaag hebben we al prachtige kloosters bezocht en het voor het eerst echt koud gehad.
Morgen gaan we richting Mount Ararat.
Hopelijk is het weer ons goed gezind.
Later meer!
Het was wel een rit per busje door een IJzig sneeuwlandschap tot 2500 meter hoogte.
Vandaag hebben we al prachtige kloosters bezocht en het voor het eerst echt koud gehad.
Morgen gaan we richting Mount Ararat.
Hopelijk is het weer ons goed gezind.
Later meer!
zaterdag 25 februari 2012
Leaving for Yerevan (Armenia)
Hallo allemaal,
Het bloggen kost me nog steeds een beetje moeite. Dat heeft te maken de nieuwigheid, ons drukke schema, maar ook met de techniek (Ik werk met de Apple van Anca, daardoor zijn foto's nog even een probleem).
Maar goed hier zijn we dan weer.
Het waren eneverende dagen.
Heel veel gezien in de meltingpot die Tbilisi is.
De architectuur is zo veelzijdig: Ancient, Traditional, Eclectic, European, Art Nouveau en wat niet in de mooie boekjes staat Sovjet.
We hebben sinds dat Anca klaar is met haar werk heel veel gelopen en gezien.
Lopen is toch het beste, want dan zie je ook hoe hard men bezig is al die historische houten panden met allemaal schitterende houten balkons van de ondergang te redden. Unesco helpt daarbij. Maar in dit landklimaat is het in de winter zeer koud en de zomer heel warm. Ik weet niet of Histor hier al een verfrecept voor heeft.
Maar we zijn ook aan de overkant van de rivier geweest in de grootste Georgische kerk geweest van de Kaukasus. Let wel; Nieuwbouw. Heel bizar.
Gisteren hebben we een heel onverwacht uitbundige avond gehad met Nino, een Georgische collega van Anca. Heerlijk gegeten in een restaurant en ingewijd in de ceremonie van de toast-master. Bij elke slok wijn wordt er steeds getoast. Telkens met een ander onderwerp en dat gaat van de liefde, de hoop, familie en vrienden, het leven en de dood. Af en toe wijst zij dan een van ons aan om ook met een ding te komen. Zeker zo kom je de avond wel door!
Inmiddels zijn we naar het busstation geweest vanwaar de vervoersmiddelen naar Armenie vertrekken.
De hoodstad Yerevan bereiken kan op vele wijzen en voor vele prijzen.
De trein is geen optie, want dat duurt meer bijna een etmaal voor ongeveer 300 KM.
Dus morgen om 6.30 staan wij op en gaan zien wat het bustation ons brengt.
Wel hebben we al het Yerevan Hostels geboekt, leve internet!
Voor de thuisblijvers: Tpagrichneri street nr 5 Yerevan.
And last but not least;
Het weer is tot nu toe prachtig.
Uit de wind is het voorjaar en zelfs is m'n kop verbrand.
Tot vanuit Yerevan!
Groet,
Fer en ook natuurlijk Anca
Het bloggen kost me nog steeds een beetje moeite. Dat heeft te maken de nieuwigheid, ons drukke schema, maar ook met de techniek (Ik werk met de Apple van Anca, daardoor zijn foto's nog even een probleem).
Maar goed hier zijn we dan weer.
Het waren eneverende dagen.
Heel veel gezien in de meltingpot die Tbilisi is.
De architectuur is zo veelzijdig: Ancient, Traditional, Eclectic, European, Art Nouveau en wat niet in de mooie boekjes staat Sovjet.
We hebben sinds dat Anca klaar is met haar werk heel veel gelopen en gezien.
Lopen is toch het beste, want dan zie je ook hoe hard men bezig is al die historische houten panden met allemaal schitterende houten balkons van de ondergang te redden. Unesco helpt daarbij. Maar in dit landklimaat is het in de winter zeer koud en de zomer heel warm. Ik weet niet of Histor hier al een verfrecept voor heeft.
Maar we zijn ook aan de overkant van de rivier geweest in de grootste Georgische kerk geweest van de Kaukasus. Let wel; Nieuwbouw. Heel bizar.
Gisteren hebben we een heel onverwacht uitbundige avond gehad met Nino, een Georgische collega van Anca. Heerlijk gegeten in een restaurant en ingewijd in de ceremonie van de toast-master. Bij elke slok wijn wordt er steeds getoast. Telkens met een ander onderwerp en dat gaat van de liefde, de hoop, familie en vrienden, het leven en de dood. Af en toe wijst zij dan een van ons aan om ook met een ding te komen. Zeker zo kom je de avond wel door!
Inmiddels zijn we naar het busstation geweest vanwaar de vervoersmiddelen naar Armenie vertrekken.
De hoodstad Yerevan bereiken kan op vele wijzen en voor vele prijzen.
De trein is geen optie, want dat duurt meer bijna een etmaal voor ongeveer 300 KM.
Dus morgen om 6.30 staan wij op en gaan zien wat het bustation ons brengt.
Wel hebben we al het Yerevan Hostels geboekt, leve internet!
Voor de thuisblijvers: Tpagrichneri street nr 5 Yerevan.
And last but not least;
Het weer is tot nu toe prachtig.
Uit de wind is het voorjaar en zelfs is m'n kop verbrand.
Tot vanuit Yerevan!
Groet,
Fer en ook natuurlijk Anca
donderdag 23 februari 2012
Daar zijn we dan in Tbilisi
Hallo Allemaal,
Na een fijne, maar vertraagde reis waren we maandag om 18.00 uur in Tbilisi.
Dat is dus 21.00 uur hier.
Groot appartement op 8e verdieping, redelijk in het centrum.
Gisteren heeft Anca de hele dag binnengezeten achter de computer.
Ze moest ineens 3 lezingen geven, waaronder een met een minister.
Ik was intussen stoer alleen de stad ingegaan.
Anca legde nog even uit hoe ik moest lopen richting stadhuisplein.
Na een uur zat ik ergens in een soort Georgische Bijlmer.
Toen maar een taxi aangehouden en na een prachtige rit van een half uur stond ik voor 3,50 op het plein.
Vandaar ben ik helemaal teruggelopen naar huis. Ik heel wat kilometertjes gemaakt.
Onderweg veel mooie gebouwen; Parlement, Opera, Theaters, Kerken.
En prachtig weer, zon en een graad of 2.
En toen vond ik Anca dus thuis bezig haar speachen te oefenen voor de spiegel.
Na het eten heeft ze op mij geoefend en ging steeds beter.
Ik denk dat het heel goed gaat.
Ze is net vertrokken.
In de stad geen enkele buitenlander gezien of gehoord.
Bij de supermarkt vroegen ze zelfs of ik een diplomaat was.
Voor alles een eerste keer.
Dat is het voor nu, want ik vertek naar de botanische tuinen.
Tbiblisi, 22 februari 2012 Local time 22.10 (inmiddels vriest het 10 graden)
Inmiddels weer terug in het appartement.
Anca's presentatie ging erg goed.
Ik heb nu een ander deel van de stad verkent.
En het is heel bijzonder.
Ben helemaal de berg met het Fort opgeklommen.
Ik wist niet dat ik nog zoveel conditie had.
Ik ben zelfs een beetje verbrand in m'n gezicht.
Het is zulk mooi weer.
Vanavond hebben we al een slaapplaats in Yervan (Armenie) geboekt.
Nu nog kijken hoe we daar komen.
En nu komt Anca uit haar welverdiende bad en drinken we nog een wijntje.
Later meer!
Na een fijne, maar vertraagde reis waren we maandag om 18.00 uur in Tbilisi.
Dat is dus 21.00 uur hier.
Groot appartement op 8e verdieping, redelijk in het centrum.
Gisteren heeft Anca de hele dag binnengezeten achter de computer.
Ze moest ineens 3 lezingen geven, waaronder een met een minister.
Ik was intussen stoer alleen de stad ingegaan.
Anca legde nog even uit hoe ik moest lopen richting stadhuisplein.
Na een uur zat ik ergens in een soort Georgische Bijlmer.
Toen maar een taxi aangehouden en na een prachtige rit van een half uur stond ik voor 3,50 op het plein.
Vandaar ben ik helemaal teruggelopen naar huis. Ik heel wat kilometertjes gemaakt.
Onderweg veel mooie gebouwen; Parlement, Opera, Theaters, Kerken.
En prachtig weer, zon en een graad of 2.
En toen vond ik Anca dus thuis bezig haar speachen te oefenen voor de spiegel.
Na het eten heeft ze op mij geoefend en ging steeds beter.
Ik denk dat het heel goed gaat.
Ze is net vertrokken.
In de stad geen enkele buitenlander gezien of gehoord.
Bij de supermarkt vroegen ze zelfs of ik een diplomaat was.
Voor alles een eerste keer.
Dat is het voor nu, want ik vertek naar de botanische tuinen.
Tbiblisi, 22 februari 2012 Local time 22.10 (inmiddels vriest het 10 graden)
Inmiddels weer terug in het appartement.
Anca's presentatie ging erg goed.
Ik heb nu een ander deel van de stad verkent.
En het is heel bijzonder.
Ben helemaal de berg met het Fort opgeklommen.
Ik wist niet dat ik nog zoveel conditie had.
Ik ben zelfs een beetje verbrand in m'n gezicht.
Het is zulk mooi weer.
Vanavond hebben we al een slaapplaats in Yervan (Armenie) geboekt.
Nu nog kijken hoe we daar komen.
En nu komt Anca uit haar welverdiende bad en drinken we nog een wijntje.
Later meer!
woensdag 15 februari 2012
Abonneren op:
Posts (Atom)