Donderdag 1 maart 2012 van Yerevan naar Tbilisi
Vandaag hebben voor het eerst deze reis regen.
We wilden nog wat gaan shoppen, maar het druilde maar door.
Dus op tijd naar het busstation.
Snel vonden we en busje die ons naar Tbilisi kon brengen.
Het was koud en we hebben een uur staan te blauwbekken voordat deze vertrok.
De Armeense chauffeur was niet bepaald het zonnetje in huis.
Zijn rijstijl was ook bijzonder;
het ene moment was het alsof hij zwaar aan de speed was en het volgende moment aan zware slaappillen.
Maar goed we moesten het ermee doen en dat hebben we geweten.
Gelukkig waren er maar 2 ander medepassagiers, dus we hadden de ruimte.
Anca was intussen in slaap gesukkeld en ik was van plaats veranderd vanwege de hoofdsteun.
Ineens op 2000 meter hoogte begon het enorm te waaien met een soort sneeuwstorm tot gevolg.
Toen werd Anca wakker in dit wonderlijk wit stuivend niemandsland.
Na een half uur was het gevaar geweken en raasde de chauffeur als een razende Roeland de berg af alsof de duivel op z'n hielen zat.
Anca wil deze tocht gebruiken als inspiratiebron voor haar komende rijles aanstaande maandag.
Eenmaal in Tbilisi snel naar ons vertrouwde appartement, waar onze hospita de verwarming in werking zette en trots de beloofde verse yogurt toonde.
Morgen nog 2 dagen.
Zondag zijn we weer thuis!
Groet Fer
Rijles in Armenië lijkt mij ook wel bijzonder...
BeantwoordenVerwijderenhaha, vandaag maar 'es kijken of ik goed opgelet heb daar in Armenie... wordt spannende rijles :-)))
BeantwoordenVerwijderen